Konie w sztuce
Konie w malarstwie Henriego de Toulouse-Lautreca
Henri de Toulouse-Lautrec urodził się w 1864 roku na południu Francji w arystokratycznej rodzinie. Choć był dzieckiem uprzywilejowanym, był też dzieckiem chorowitym, a jego pasja do sztuki zrodziła się bardzo wcześnie.
Nieszczęście rodzi sztukę
Zanim wszedł w okres dojrzewania, Henri złamał kości obu nóg, co zahamowało ich wzrost. Jako dorosły mierzył zaledwie 4,5 stopy i miał nienaturalnie krótkie nogi. Fizyczne nieszczęścia sprawiły, że Henri rzucił się w wir sztuki, a natchnienia szukał w najbardziej rozwiązłych dzielnicach miasta. Tam mógł ukryć się przed swoimi ułomnościami… i pić ponad miarę.
Jego dorobek jest ogromny, a znaczna część przedstawia frywolne sale taneczne, tory wyścigowe i prostytutki – choć wygląda na to, że miał też słabość do koni.
Powożenie dyliżansem pocztowym w Nicei

Nadmorska kompania omnibusowa

Napoleon

Dogkart

Szkic dżokeja

W cyrku: ujeżdżenie

W cyrku Fernando: woltyżerka

Sokolnik, hrabia Alphonse

Dżokej na wyścigach konnych

Stajenny z dwoma końmi

Tyle koni
Henri naprawdę miał słabość do koni w swojej sztuce. Choć zwykle nie są głównym tematem obrazu, oddał je prosto i pięknie. Mam jeszcze więcej prac Henriego de Toulouse-Lautreca do pokazania, więc koniecznie zajrzyj tu w przyszłym tygodniu.
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał