Maści zebrokoni (zorse)
Przegląd zebrokoni z całego świata w wielu różnych maściach.
Zebrokoń (zorse) to potomek ogiera zebry i klaczy. Nie dość, że to po prostu ciekawe, to jeszcze zebrokonie potrafią mieć jedne z najbardziej spektakularnych umaszczeń w całej rodzinie koniowatych. To oczywiście nietypowe połączenie, które pewnie częściej jest efektem programu hodowlanego niż czymś spotykanym na wolności. Choć jeden czy dwa z przykładów poniżej wyglądają, jakby mogły być zdziczałe. To umaszczenie może powstać przy każdej maści podstawowej, modyfikatorze, rozjaśnieniu czy białym wzorze. Tej genetyki umaszczenia nie da się przekazać ani utrwalić w hodowli, bo (podobnie jak muły) mieszańce są niemal zawsze bezpłodne.
Uwagi do przykładów
Oczywiście najbardziej spektakularny przykład daliśmy na początek. Srokaty zebrokoń to klacz o imieniu Eclyse, która pochodzi z Niemiec. Ze wszystkich maści zebrokoni to białe wzory dają chyba najciekawsze efekty. To prowadzi nas do przykładu numer dwa, który naszym zdaniem jest gniady przydymiony tarantowaty, choć łatwo możemy się mylić. Może to być po prostu po części tygrys. Przy każdym przykładzie spróbowaliśmy odgadnąć końską część jego genetyki.

Srokaty gniady, a może maści jeleniej

Gniady przydymiony tarantowaty

Pewnie kasztanowaty – nogi wyglądają na brązowe, nie czarne

Gniady lub skarogniady

Ten jest wyraźniej kasztanowaty

Brązowe chrapy wskazują na maść skarogniadą

Pewnie bułany, może maści jeleniej





Zdjęcie srokatego zebrokonia: Fährtenleser, na licencji CC BY-SA 4.0; zdjęcie tarantowatego zebrokonia: Theo Stikkelman, na licencji CC 2.0; zdjęcie kasztanowatej krzyżówki zebry z kucem (zony): Kumana @ Wild Equines, na licencji CC BY 2.0; zdjęcie kasztanowatego zebrokonia: Keera Russell, na licencji CC BY 2.0; zdjęcie skarogniadego zebrokonia: shelly2dogs, na licencji CC BY-NC 2.0; zdjęcie osiodłanego zebrokonia: CRC, University of Edinburgh, na licencji CC BY-NC-SA 2.0
Więcej maści
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał