
Jabe, zwany też dzhabe, to szczególny typ w obrębie rasy kazachskiej, wyróżniający się masywnymi rozmiarami. Miejscowa ludność tradycyjnie hoduje te konie ze względu na ich wyjątkową zdolność przystosowania się.
Pochodzenie
Konie te pochodzą z Kazachstanu i słyną z tego, że świetnie radzą sobie niemal w każdym środowisku – od skrajnych upałów po skrajne mrozy. Ich linie krwi sięgają 400 roku p.n.e., a przez lata wykorzystywano je do uszlachetniania wielu ras rosyjskich.
Od lat 60. XX wieku prowadzi się dość rygorystyczny program hodowlany, którego celem jest uzyskanie dużego konia o mięsnej budowie. Przyniósł on efekty i w drugiej połowie XX wieku konie tej rasy stawały się coraz większe. Miłośnikom koni się to nie spodoba, ale ich mięso słynie ze szczególnie wysokiej jakości i to właśnie ono jest głównym powodem hodowli.
3 typy
W obrębie rasy jabe wyróżnia się trzy uznane odmiany.
Emben – najbardziej pożądany typ
Betpakdalin – powstał z krzyżowania z klaczami z regionu Żezkazgan
Kulandin – wyhodowany w stadninie Kulandin z krzyżowania z klaczami adajewskimi.
Dzięki tym trzem typom rasa jest elastyczna, a jej linie krwi można dostosowywać do warunków konkretnych regionów.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 13.3 – 14 hands
Budowa
Głowa toporna
Szyja gruba
Grzbiet prosty
Klatka piersiowa głęboka
Nogi prawidłowo postawione i mocne
Tradycyjne maści
kara | kasztanowata | gniada | skarogniada | siwa
Temperament
Łagodny i dobroduszny
Cierpliwy i życzliwy
Użytkowanie
Produkcja mięsa
Produkcja mleka
Więcej zdjęć


Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał