
Choć wyścigi kłusaków zawsze cieszyły się w Wielkiej Brytanii popularnością, sformalizowano je dopiero pod koniec XIX wieku. Startowały w nich miejscowe konie, w tym konie ras Norfolk Trotter, Hackney i Welsh Cob. Później, by dalej rozwijać ten sport, zaczęto sprowadzać konie z zagranicy. Wyścigi rozgrywano zarówno dla inochodźców, jak i dla kłusaków.
Pochodzenie
Z czasem sport stał się na tyle popularny, że do hodowli sprowadzano konie z USA i krajów europejskich, a nawet kilka koni islandzkich. Konie islandzkie były zwykle inochodźcami, a te były w modzie w latach 1890–1920. Pierwszą brytyjską księgę stadną kłusaków założyła w 1889 roku Trotting Union of Great Britain. Pierwszy tom księgi wydrukowano w 1892 roku i wydawano go co roku aż do przełomu wieków.
Istnieją szczegółowe zasady określające, jakiego konia można zarejestrować jako kłusaka, a większość z nich dotyczy osiągnięć. Mogą one obejmować także potomstwo: konie, które dają szybkie kłusaki, również można zarejestrować, nawet jeśli nie mają wyników potwierdzających ich własną szybkość.
Cechy
Średnia wysokość w kłębie 15-16 hands
Budowa
Rasa nie ma ustalonego wzorca, ale pewne cechy wydają się utrzymywać.
Głowa o profilu prostym lub lekko wypukłym
Mostek wydatny
Zad długi i szeroki
Tylne partie ciała krótkie
Tradycyjne maści
Jednolite maści
Użytkowanie
Przede wszystkim wyścigi
Przydatne linki
Standardbred and Trotting Horse Association of GBI (STAGBI)
Wideo
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał