
Het Duitse Hessen staat van oudsher bekend als centrum van de paardenfokkerij en uit de meeste delen van het gebied zijn dieren van hoge kwaliteit voortgekomen. In het begin van de ontwikkeling werden de hengsten van vorstenhuizen als stamdieren gebruikt, en de plaatselijke dieren stonden bekend om hun ongelooflijke taaiheid en wendbaarheid.
Oorsprong
De fokkerij van het Hessen-paard begon officieel in 1724, toen de stoeterij Beberbeck de status van hofstoeterij kreeg. Verschillende hofstoeterijen fokten veel verschillende lijnen, tot in 1956 veel ervan naar de stoeterij Dillenburg werden overgebracht. De particuliere fokkerij op de boerderijen in de streek ging echter door, al lag de nadruk daar op trektypes, terwijl de hofstoeterijen lichtere rijdieren wilden.
Doordat er zo veel verschillende boerderijen en lijnen van het Hessische ras waren, ontstonden er in de eerste helft van de 20e eeuw twee types. Een trektype dat vooral voor de landbouw en het werk werd gebruikt, en een warmbloedtype (gebaseerd op de Holsteiner en de Oldenburger) dat voor vervoer werd gebruikt.
De fokomstandigheden in Hessen zijn bijzonder zwaar door de moeilijke bodem, wat juist een ongelooflijk gehard dier oplevert met een lang en gezond leven. Rond 1960 werd de officiële fokkerij van het moderne rijpaard opgezet met Hannoveranen, Westfalen, Engelse volbloeden, Trakehners en Arabieren.
Kenmerken
Gemiddelde hoogte 16.2 hands
Bouw
Lijkt in bouw sterk op de Hannoveraan.
Traditionele kleuren
Alle kleuren
Karakter
Goedaardig en intelligent
Geconcentreerd en zeer leerzaam
Gebruik
Showpaard
Eventingpaard
Video
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel