Konie w sztuce
Konie srokate w sztuce
Nie jest tajemnicą, że maść srokata to (chyba) moja ulubiona – srokacze na karym tle czy na gniadym albo kasztanowatym, kocham je wszystkie. Jest coś wyjątkowego w kontraście wyrazistych barw na tle jaskrawej bieli.
Wszystkie te piękne konie
Od niedawna co tydzień publikuję wpis o różnych maściach koni w sztuce. Ciekawie jest zobaczyć, jak artyści przedstawiają różne maści, a do tego powstaje z tego fajna kolekcja. Do tej pory pokazałam konie białe (cz. 2), kare (cz. 2) i kasztanowate w sztuce, a dziś wszystko kręci się wokół łat! Uważa się, że łaciate zwierzęta mają starożytne pochodzenie, i wbrew powszechnemu przekonaniu srokacze (i konie tarantowate) nie są wytworem Dzikiego Zachodu. Ich korzenie sięgają znacznie dalej w przeszłość, a często były zarezerwowane dla bogaczy lub królów.

Karol IV z koniem – Francisco de Goya

Koń z siodłem obok – Abraham van Calraet

Aurora – Guido Reni

Włoski pejzaż z pasterzem i srokatym koniem – Karel Dujardin

Qianlong i jego dwór – autor nieznany

Koń Apsaroka – John Andrew & Son

Uciekające konie – Arvid Fredrik Lönnroth

Aurora – Guercino

Ogier arabski lorda Grosvenora ze stajennym – George Stubbs

Królewska poczta z Edynburga do Londynu – John Frederick Herring Sr.
Tyle maści
Mam w zanadrzu jeszcze kilka maści, więc zaglądaj tu regularnie, bo wygląda na to, że środy zamieniają się w dni sztuki. Do przyszłego tygodnia koniecznie zajrzyj do innych maści. białe (cz. 2) | kare (cz. 2) | kasztanowate
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał