Podstawy wiedzy o koniach
Anatomia kopyta konia
Krótka ściągawka z anatomii końskiego kopyta

Ilustracja: University of Missouri
Wsporniki
Wsporniki to miejsca, w których ściana kopyta kończy się po obu stronach, zawijając się do przodu przy piętkach i tworząc zewnętrzną krawędź bruzdy przystrzałkowej. To jedna ze struktur kopyta, które przenoszą ciężar ciała.
Bruzda środkowa strzałki
Nazywana też rowkiem środkowym (sulcus); biegnie przez środek strzałki i sięga w górę między opuszki piętek.
Bruzdy przystrzałkowe
Dwie głębokie bruzdy, które otaczają strzałkę, tworząc trójkąt.
Strzałka
Elastyczna, klinowata tkanka, która jako pierwsza styka się z podłożem, gdy kopyto uderza o ziemię. Przez środek dzieli ją bruzda środkowa, a po obu jej stronach biegną bruzdy przystrzałkowe. To jedna ze struktur kopyta, które przenoszą ciężar ciała.
Podeszwa
Obszar otaczający strzałkę i położony nieco wyżej od niej, który nie styka się z podłożem.
Ściana
Zewnętrzna, niewrażliwa osłona kopyta, podobna do paznokcia. Ściana otacza kość kopytową i rośnie bez przerwy. To jedna ze struktur kopyta, które przenoszą ciężar ciała.
W kopytach przednich ściana jest najgrubsza z przodu, w tylnych jej grubość jest bardziej wyrównana na całym obwodzie kopyta.
Linia biała
Linia oddzielająca niewrażliwą zewnętrzną ścianę kopyta od wnętrza kopyta, w którym biegną wrażliwe nerwy i delikatne naczynia krwionośne. Widać ją od spodu kopyta; przypomina żywą tkankę pod paznokciem.
Skoro znasz już budowę kopyta swojego konia, może poznasz też dolną część jego nogi i resztę jego ciała?
Przetłumaczono z angielskiego. Przeczytaj oryginał