Paarden in de kunst
De paarden van baron Antoine Jean Gros
Antoine-Jean Gros was een Franse schilder uit de late 18e en vroege 19e eeuw. Tegen de tijd dat hij 20 was, werd hij ervan beschuldigd tijdens de revolutie met de Franse royalisten te sympathiseren, en vluchtte hij naar Italië.
Een muze ontmoeten
Het was in Milaan dat Gros Napoleon ontmoette, die later het onderwerp zou worden van enkele van Gros’ beroemdste werken. Aan het eind van de 18e eeuw keerde de kunstenaar terug naar Frankrijk, waar zijn portretten van Napoleon werden geprezen en hij met eer werd overladen.
Naarmate zijn leven vorderde, ging zijn werk achteruit, en de lof van de critici nam af. Als gebroken man maakte hij in 1835 een einde aan zijn leven door zich in de Seine te werpen.
De slag bij Abukir

Napoleon op het slagveld van Eylau

Het paard Mustapha Pasha

Portret van tweede luitenant Charles Legrand

Joachim Murat

Jérôme Bonaparte

Generaal Bonaparte

Het draait niet om de paarden
Zoals bij veel van de oudere kunst die we laten zien, zijn paarden duidelijk niet het hoofdonderwerp in het werk van Antoine-Jean Gros. Ze worden eigenlijk als decorstuk gebruikt, om de kracht en de adel van hun ruiters te laten zien.
Vertaald uit het Engels. Lees het origineel